970W9299 copy

ده دقیقه در محضر یک عالم خود ساخته و طی درجات کرده می رسید، چه حالی به شما دست می دهد؟ حالا بالاتر بروید. محضر رهبری انقلاب و امام بزرگوارمان برسیم. آدم ده دقیقه خدمت امام می نشست اصلاً حالش عوض می شد. نگاهش به عالم عوض می شد. حالا بالاتر بروید. آدم ده دقیقه محضر امام معصوم برسد. چه می شود؟ مثل یک خط اتصالی که از خود خدا باز می شود و وجود انسان را پر می کند. حالا حساب کنید، ارتباط انسان با امام مستمر بشود و به طور مستمر این شیر و شیلنگ وصل باشد و فیض الهی به جان انسان سرازیر بشود. چه می شود. یک اشاره امام سنگ را به تبدیل می کند. حالا ارتباط پیوسته چه می شود؟ شاید برای امثال بنده درک آن شرایط ناممکن است. اما همین مقدار می دانیم که خدا همه این عالم را خلق کرده تا یک روزی آن اتفاق بیفتد، و اگر آن اتفاق نیفتد همه خلقت ابتر و عبث است. به همین دلیل است که می گویند اگر از عمر عالم فقط یک روز باقی مانده باشد، آن روز آن قدر طولانی می شود، آن اتفاق مبارک بیفتد. اصلاً همه انبیا آمده اند تا دل و ذهن انسان را متوجه این حقیقت کنند.

تعبیر روشن تری برایتان بگویم. عزیزان، همه انبیا آمده اند تا دست این آدم را بگیرند و در دست امام بگذارند. بگویند راه و راهنما و اصلاً خود قله این است. انسان خلق شد تا خدایی بشود. خدایی بشود یعنی چه؟ الگویش چیست و قله کجاست؟ مثل چه کسی بشویم که خدایی بشویم؟ جز امام؟ اینکه می گویند اگر امام نباشد، یک لحظه همه عالم درهم خواهد پیچید. برای اینکه امام رمز بقای عالم و واسطه فیض الهی است و اول فیض خدا خود حیات و وجود است.

بالاترین تبلیغ، حقیقت و رسالت تبلیغ جز این نیست که ما دست انسانها را در دست امام بگذاریم.

یعنی چه؟ یعنی دل و ذهن انسانها را متصل به امام کنیم و اگرغیر از این باشد، هزاران کتاب و منبر و خطابه انسانها را قدمی جلو نخواهد برد و کسی که می خواهد دست انسانها را در دست امام بگذارد، باید به سوی او در حرکت و پیشرفت باشد. اگر ما ببینیم که دو روزمان مثل هم است، بدانیم که ارتباطمان یا قطع است یا خیلی ضعیف است. علتش روشن است. علت این است که امام درحال حرکت است. خودش در حال صعود، کمال و عروج است و در عالم هستی هم امام هر روز مأموریت و مسئولیتی دارد و کاری انجام می دهد. اصلاً خود خدا هر روز دارد کاری انجام می دهد؛ کل یوم هو فی شأن. یعنی چه؟ و امام که واسطه فیض الهی است، او هم کل یوم هو فی شأن. امام یک ثانیه اش که مثل ثانیه قبل نیست؛ چه در مأموریتهای الهی برای پیشبرد بشر و چه در تعالی شخصی خودش به سمت خدا. اصلاً آدمی که هر روز دریافت جدیدی از امام نداشته باشد، حرکتی ندارد. امام روز به روز دستور کار را صادر می کنند. ما امام را نمی بینیم و محرومیم، اما امام که حقیقت هستی است و دارد عالم را به اذن الله مدیریت می کند.

۹ آبان ۱۳۸۷ /دیدار با علما و روحانیون استان لرستان