کسی تصور نکند که اگر در انجام مسئولیت های الهی کوتاهی شد، خدا معطل ما می ماند. برای خدا هیچ کاری ندارد که یک قوم دیگر را جایگزین ما کند و پرچم را به دست او دهد. کار سختی برای خدا نیست.

“قتل فی محراب عباده لشده عدالته”. امیر المومنین برای عدالت شهید شدند. من دیروز گفتم در یکی از این شهرها، یک جوری نشسته ایم تصمیم گیری می کنیم، که انگار مملکت فقط تهران، یا چند گروه و دسته و باند هستند. باید برویم ببینیم که مملکت کجاها است، این ۴۰۰ و ۵۰۰ شهرستان و هزاران بخش و روستا، همه مملکت جمهوری اسلامی هستند، همه باید آباد شوند، همه حق دارند، همه در این کشور شریکند.

پول مختصری در جیب مردم می گذاریم، چقدر جیغ می زنند، اما هزار میلیارد کسی می برد، هر چه پیگیری می کنی … حساس باید باشیم و الا تضمینی وجود ندارد. یک موقع چهل سال بعد چشم باز می کنیم و می بینیم که ای داد، بیداد، خدای نکرده.

من هشدار می دهم، یک زمان نبینیم که انقلاب اسلامی کردیم اما بعد شده حکومت عباسیان و امویان. خیال نکنیم که ما ضمانت شده هستیم.

۳ اردیبهشت ۱۳۹۰/ قم

IMG_1003109863100047