دو ظلم بزرگ است که بخشیده نمی شود و عذاب الهی را در پی دارد.
اول :
شرک نظری به خداوند است. این شرک از آنجا ناشی می شود که کسانی باور داشته باشند غیر از خداوند قادر متعال و اراده او ، ارادۀ موثر دیگری در عالم وجود دارد! این شرک قبل از هر چیز ، یک ظلم بزرگ به باورمندان این اندیشه انحرافی است زیرا موجب گمراهی و سقوط آنها می شود.
• (یَا بُنَیَّ لَا تُشْرِکْ بِاللَّهِ إِنَّ الشِّرْکَ لَظُلْمٌ عَظِیمٌ؛) آیه ۱۳ سوره لقمان
پسرم چیزی را همتای خدا قرار مده که شرک ، ظلم بزرگی است
• (إِنَّ اللَّهَ لا یَغْفِرُ أَنْ یُشْرَکَ بِهِ وَ یَغْفِرُ ما دُونَ ذلِکَ لِمَنْ یَشاءُ وَ مَنْ یُشْرِکْ بِاللَّهِ فَقَدِ افْتَری‏ إِثْماً عَظیماً؛) آیه ۴۸ سوره نساء
خداوند شرک ورزیدن به خود را نمی بخشد و گناهان کوچکتر از آن را از هر کس بخواهد می آمرزد ، و کسی که به خدا شرک بورزد گناهی عظیم را باب کرده است.
دوم :
ظلم به بندگان خداوند است که مجازاتی سنگین در پی دارد. خداوند به بندگانش مهربان است و از خطاهای آنها گذشت می کند اما از ظلم به بندگانش نمی گذرد مگر با گذشت مظلوم. تقدیر الهی به گونه ای رقم خواهد خورد که فرد یا افراد ظالم بخش مهمی از مجازات را در همین دنیا متحمل خواهند شد.
• وَ سَیَعْلَمُ الَّذینَ ظَلَمُوا أَیَّ مُنْقَلَبٍ یَنْقَلِبُونَ (آیه ۲۲۷ سوره شعرا)
آنان که ظلم و ستم کردند و به زودی خواهند دانست که به چه کیفرگاهی باز می گردند.
• ما لِلظَّالِمینَ مِنْ حَمیمٍ وَ لا شَفیعٍ یُطاعُ (آیه ۱۸سوره غافر)
آنان که ظلم و ستم کردند ممکن است اینجا یک باندی باشند و کمک کار هم باشند، ولی روز قیامت حمیمی نیست.
• وَ کَذلِکَ نُوَلِّی بَعْضَ الظَّالِمینَ بَعْضاً بِما کانُوا یَکْسِبُونَ(آیه ۱۲۹ سوره انعام)
کسی که ظلم کند یک ظالم قوی تری را بر او حاکم می کنیم، مزداول ظالم این است که یک کسی را وادار می کنیم که او هم به او ظلم کند.