8J6T8329 copy

هرجا طغیانگران طغیان کردند، برای تثبیت سلطه خود اول هویت و شخصیت زن‌ها را منهدم کردند. در جامعه‌ای که زن احساس شخصیت، هویت و مأموریت اجتماعی، تاریخی و کمالی نداشته باشد، آن جامعه مرده است و طعم سعادت را نخواهد چشید.

با شعارهای به ظاهر طرفداری از زن و برابری، هم مرد و هم زن را له کرده‌اند. ما در فرهنگ خود معتقدیم که جایگاه و شخصیت زن برتر و بالاتر است. چرا؟ برای اینکه مأموریت زن مهم‌تر و سنگین‌تر است. هر کس مأموریت او سنگین‌تر باشد، جایگاه او بالاتر و نقش او مهم‌تر خواهد بود.

هر کس به لحاظ اجتماعی شعار برابری زن و مرد را می‌دهد، اولین اثرش له کردن زن است. بله، در برابر خدا و در مسیر کمال و در اجرای عدالت، همه برابرند، اما در مأموریت‌های انسانی چه؟ چطور می‌توان نقش مادری را با سایر نقش‌ها برابر دانست؟ کدام نقش اجتماعی با نقش مادری برابری می‌کند؟

اگر نقش مادری از جامعه حذف شود، چیزی برای جامعه باقی نمی‌ماند؛ هیچ ارزش، کمال و زیبایی‌ای باقی نخواهد ماند. سرچشمه همه خوبی‌ها و زیبایی‌ها از دامان مادر است. بزرگ‌ترین ظلم به زن این است که این جایگاه، عظمت و نقش آفرینی بی بدیل را از او سلب کنیم.

این را با چه چیزی عوض کرده‌اند؟ در بعضی از فیلم‌های آنان دیده‌اید. یک خانمی با همکار پلیس خود می‌دود و تیراندازی می‌کند و …، نمی‌گوییم پلیس بودن کار بدی است، اما آیا این به زن شخصیت و جایگاه می‌دهد؟ چه چیزی به زن اضافه می‌کند؟

زن مظهر مهربانی و معرفت است. استخوان‌بندی اصلی استقرار و ثبات جامعه در اختیار زنان است.

۲ خرداد ۱۳۹۰/ سخنرانی در همایش بانوی بصیر