سابقه تاریخی مثل حافظۀ یک ملت است، نمی‌شود آن را از او گرفت. شما یک‌ هارد را از دستگاه بردارید چه کار می‌توانید بکنید؟ به اندازهRAM می‌توانید کار کنید. آن چیزی که هویت می‌دهد و مبنای پردازش ذهنی یک ملت برای تصمیم‌گیری‌های بزرگ است، مبنای تحلیل درست از وقایع هست، عامل جهت‌یابی درست یک ملت در پیچ و خم‌های تند تاریخ هست، گذشتۀ یک ملت است. یک مسیر طولانی آمده‌ایم تا به اینجا رسیده‌ایم. نه اینکه در گذشته اشتباهات نداشتیم، سرجمع به این نقطه رسیده‌ایم، می‌شود پاکش کرد؟

به آدم پنجاه ساله یک دفعه ضربه مغزی بزنند یا یک عمل جراحی بکنند و کل حافظه‌اش را پاک کنند چیزی از او باقی نمی‌ماند. اسم خودش را هم نمی‌تواند بگوید، چه برسد بخواهد راه انتخاب کند، چه برسد بخواهد پیش‌قراول ملت‌ها باشد. میراث فرهنگی چه بخش مادی‌اش و چه بخش معنوی‌اش بزرگترین سرمایه‌های یک ملت است. بله یک تکه کاشی و یک ساختمان را باید حفظ کرد. این نشاندهندۀ هنر، زیبایی‌شناسی، اندیشه و افق نگاه یک ملت و سیر تاریخی و سیر تطورات فرهنگی یک ملت است. اینها باید موجود باشد تا بتوان یک ملت و آینده را شناخت. میراث فرهنگی بالاترین میراث یک ملت است که باید آن را حفظ‌ کنید و به نسل‌های بعد بسپارید.

صنایع دستی هم همین‌طور است. حالا اسمش صنایع دستی گذاشته شده است. هنرهای دستی است، همه‌اش هنر و زیبایی است، با آدم حرف می‌زند به یکی از کشورهای شرق آسیا رفته بودیم اینها می‌خواستند خیلی به ما محبت کنند می‌خواستند بگویند ما با شما یک ریشه مشترک داریم و ما اصلاً با شما ۷۰۰ سال پیوند خورده‌ایم و شاخه‌ای از حوزۀ فرهنگ و تمدن ایران هستیم. رفتند یک ظرف کوچک فلزی که رویش حکاکی و کار شده بود، شبیه همین کارهایی که در اصفهان دارد انجام می‌شود، منتها نیم ساعت رئیس دولت آنجا داشت برای ما توضیح می‌داد که این طوری بوده، کی آمده و از کجا آمده و از ایران به فلان شهر ما آمده و بعد از آنجا منتقل شده و فلان شخص آورده است و از ویژگی‌ها و اثر آن در زندگی می‌گفت.

۲۶دی۹۰

Iranian president Ahmadinejad in his office