JDID6766 copy

شما می دانید و از عمق جان اعتقاد دارید که خدا عالم را برای انسان آفرید و همه انسانهای را هم به خاطر وجود نورانی پیامبر گرامی اسلام، حضرت محمد مصطفی (ص) خلق کرد. اما خود خدا به پیامبر فرمود: لولاک لما خلقت الافلاک؛ همه را آفریدیم به خاطر گل روی تو. اما بلافاصله فرمود: لولا علی لما خلقتک؛ اگر علی نباشد، رسالت تو ناقص است. و بعد هم جمله زیباتری فرمود: لولا فاطمه لما خلقتکما. جریان ادامه دارد. هنوز تمام نشده است. اتفاق دیگری باید بیفتد و سرّ المستودع فیها باید بیاید و هدف آفرینش را محقق کند. بدون او خلق همه عالم و انبیا و بعثت و مجاهدت اولیا بی ثمر و ابتراست.

پیامبران آمدند و مجاهدت کردند و رفتند و بعد هم همان بساط برپا شد. اگر تا دیروز  صد تا صد تا می کشتند، بعد شد هزار تا هزار تا و اخیراً هم صد میلیون صد میلیون می کشند. خب خدا خلق کرد برای اینکه در یک قرن صد میلیون آدم کشته بشوند؟ آن موجودی که خدا به خلق او فخر کرد، تبارک الله احسن الخالقین، آیا همین بساطی است که ما تا امروز در تاریخ دیدیم؟

باید اسماء الهی از وجود جامعه بشری متجلی بشود. یعنی چه؟ یعنی همان حرفی که ۱۴۰۰ سال است شما دارید فریاد می زنید. چند هزار سال است همه انبیاء فریاد زده اند که ایها الناس شما برای زندگی خاکی آفریده نشده اید. شما برای کینه، جدل، برتری جویی، خودخواهی و ارضای شهوات خلق نشده اید. شما خلق شده اید تا در همین کره زمین هم یک حیات طیبه و زندگی سعادتمند را برپا کنید. شما می دانید، ویژگیهایی حاکمیت جهانی امام، بالاترین و والاترین ویژگیها و ارزشهای انسانی، الهی و آرزوهای انسانهاست. اینکه می گویند از این طرف عالم، تا آن طرف عالم یک نفر می رود هیچ ظلم و تجاوزی نیست؛ یعنی امنیت مطلق است و حزن، یأس و اندوهی نیست. گوشها شنوا می شود، یعنی انسان تازه حقایق عالم را دریافت می کند. چشمها بینا می شود؛ یعنی پرده ها کنار می رود و تازه آدم می فهمد در این دنیا چه خبر است. عقلها کامل می شود، یعنی همه ظرفیتهای وجودی انسان شکوفا می شود.

۹ آبان ۱۳۸۷ /دیدار با علما و روحانیون استان لرستان