کسی که از حقیقت امام غافل شد، دیگر وجود ندارد، مهم نیست که چه کار می کند.

مثال روشنش برای ما کربلاست. آن کسی که با امام نیست، به دنبال امام نیست چه اهمیتی دارد که کجا باشد؟ همزمان با حادثه کربلا یک عده دور کعبه می چرخیدند و عبادت می کردند. آنها دعوت امام را شنیده بودند و می دانستند امام حق است اما همراهی نکردند و گفتند ما اینجا ثواب جمع می کنیم.

همزمان با آنهایی که طواف می کردند، یک عده هم مشغول گناه بودند. مشغول عیاشی و دزدی و غارت است. سوال این است که وقتی با امام نیست، چه فرقی می کند که دور کعبه بچرخد یا در عیاشخانه باشد؟ تفاوتی نمی کند. اصلا وجود ندارد. چیزی نیست. هر دوی اینها سقوط است. امام را رها کرده است دور کعبه می چرخد کعبه چیست برای چیست. کعبه برای این است که انسان به حقیقت خودش برسد. به خدا برسد. کعبه برای این است که انسان به امام برسد. اصلا کعبه بدون امام یعنی چی؟ یک مشت سنگ است که روی هم قرار دارد. کعبه هم برای این است که انسان به امام برسد. شما مکه بروید مکه بدون امام بی معناست. اصلا ارزشی ندارد.

۱۲ مرداد ۹۲