امام حسین (ع) عزیز همه هستی بوده و همه انسان‌ها با هر گرایش و عقیده‌ای وقتی با امام حسین (ع) آشنا می‌شوند، عاشق و دلبسته ایشان می‌شوند،‌ امام حسین (ع) تجلی کامل همه خوبی‌های خداوندی است.

ظلمی که در عاشورا اتفاق افتاده، بزرگترین ظلم تاریخ است ظالمان در این روز، همه خوبی‌ها و حقیقت انسانی را سَر بریدند و در حقیقت انسانیت و فطرت انسانی و توحید و عدالت را کشتند.

در صحنه عاشورا ظرفیت‌های انسانی بطور کامل بروز و ظهور کرد، اینکه انسان از طرفی می‌تواند به قدری بالا برود که ملائک حسرت جایگاه والای انسانی را بخورند و از سوی دیگر می‌تواند به قدری سقوط کند که حدی برای آن نیست و به جایی می‌رسد که حتی طفل شش ماهه را هم شهید می‌کند و بر پیکر پاک جنازه‌های شهدای کربلا اسب می‌دوانند، غافل از اینکه کسی که به خدا بپیوندد، ماندگار و جاودان خواهد بود و امروز بدن‌های بی سر صحنه عاشورا مانند خورشید در آسمان می‌درخشند و پرچم‌های برافراشته توحید و عدالت در جهان هستند.