جا دارد همه ذرات هستی تا ابد برای مظلومیت امام علی(ع) خون گریه کنند، کسی که امام علی(ع) را کشت در واقع خدا را کشت چرا که امام جلوه خدا بود و آن ملعون از آنجا که دستش به خدا نمی‌رسید امیرالمومنین(ع) را کشت. . بنده هم می‌خواهم برای جمع یک روضه بخوانم، البته از نوعی دیگر. امام علی(ع) ۲۵ سال خانه‌نشین بود و امروز هزاروچهارصد سال است که عاشقان اهل بیت، نسل اندر نسل برای مظلومیت او گریه می‌کنند اما من می‌خواهم از یکی از فرزندان امام علی(ع) بگویم که هزاروصدوهفتاد سال است، خانه نشین است.

امام مهدی(ع) هزار و صد و هفتاد سال است که شاهد همه ظلم‌های عالم است و همه شیاطین عالم بسیج شده‌اند تا مانع از حاکم شدن او شوند. در این بین هستند کسانی که در غم امام علی(ع) گریه می‌کنند، اما یادی از امام زندهِ حاضرِ مظلومِ خانه‌نشین نمی‌کنند.

یقینا اگر امروز امام علی(ع) هم زنده بود ما را به سوی امام زمان(عج) راهنمایی می‌کرد، چنانکه شهدای ما نیز در وصیت‌نامه‌های خود تاکید کردند که به عشق امام زمان(عج) و به شوق ظهور و حاکمیتش به جبهه‌ها می‌روند. این نوید را به شما خانواده‌های معظم شهدا می‌دهم که امروز به خاطر ایستادگی شما و به فضل الهی نام امام زمان(عج) در جهان می‌درخشد و دلها به او معطوف شده و همه بزرگان و اهل اندیشه نیز به این نتیجه رسیده‌اند که هیچ‌چیز جز حکومت جهانی امام عصر (عج) دوای دردهای جامعه بشری نیست.

در حاشیه دیدار با خانواده شهدا

۸ مرداد۹۳