دولت های نهم و دهم در حوزه هنرهای نمایشی و در حیطه ارتقای بودجه و انجام اقدامات سازنده برای توسعه همه جانبه و عملگرایانه تئاتر در سطح کشور، با وجود برخی کاستی ها، کارنامه ای قابل قبولی داشته است.

تئاتر طی هشت سال اخیر با فراز وفرودهای متعددی مواجه بوده که برای بازگویی آنها باید سفری به هشت سال قبل را آغاز کنیم.
از آغاز فعالیت دولت نهم در سال ۱۳۸۴ حوزه هنر بویژه نمایش، شروع کاملا متفاوتی داشت؛ زیرا مطابق رسم مالوف چند ساله اخیر این حوزه، نه تنها در افزایش سالن ها و تالارهای نمایشی در کشور در سال های قبل برخلاف وعده مسوولان اتفاق خاصی صورت نگرفته بود که با افزایش مطالبه فارغ التحصیلان و جوانان هنرمند به حوزه اجرای آثار نمایشی، دولت جدید با سقف بالایی از تقاضاها برای اجرای عموم مواجه بود.

** مدیریت تئاتر و ارتقای جایگاه آن از «مرکز» تا «اداره کل»
چهار سال نخست فعالیت های دولت نهم را باید فصل توسعه و برنامه ریزی برای حصول نتایج دانست که بیشترین ثمره و بهره آن، در برنامه ریزی ها و برداشت محصول سرمایه گذاری شده در حوزه تئاتر در چهار سال دوم (آغاز فعالیت های دولت دهم) قابل رویت بود.
همه اینها در شرایطی بود که بودجه تئاتر در سال ۱۳۸۴ چیزی قریب به یک میلیارد تومان بود و با مقایسه رشد این بودجه تا سال ۱۳۹۲ که به رقمی بیش از ۱۴ میلیارد تومان افزایش یافت، می توان گفت که در زمینه تزریق نقدینگی برای توسعه این هنر پایه طی هشت سال اخیر اتفاقات مثبت و نه البته راضی کننده در قیاس با افزایش سرانه اعضای خانواده تئاتر کشور از ۹۰ هزار نفر در سال ۱۳۸۴ به بیش از ۱۵۰ هزار نفر در سال ۱۳۹۲ اشاره داشت.
آغاز فعالیت دولت نهم در حوزه فرهنگ و بویژه تئاتر با مدیریت کوتاه مدت «خسرو نشان» در مرکز هنرهای نمایشی آغاز شد، اما «حسین پارسایی» به سرعت با تعیین وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی و معاون امور هنری این وزارتخانه، سکان دار مرکز هنرهای نمایشی شد که در مدت تنها یک سال و با حضور وی، این مرکز با ارتقای جایگاه مواجه شد و به اداره کل هنرهای نمایشی تغییر نام داد و همین امر برداشتن نخستین گام برای افزایش سرانه بودجه تئاتر کشور را با خود در پی داشت.
حسین پارسایی تنها مدیر با اقتدار در این مرکز بود که مدت پنج سال سکان دار نخست تئاتر کشور بود و طی این مدت مهمترین اتفاق تئاتر را می توان به تنظیم قرارداد تیپ برای پرداخت دستمزد بازیگران تئاتر و نزدیک کردن این هنر به شاخصه های حرفه ای دانست؛ هر چند تجمیع رخدادهای جشنواره ای، توجه به شکل تولیدات نمایش دینی، مذهبی و دفاع مقدس تحت عنوان کلی «نمایش های فاخر»، همکاری و تعامل مرکز اداره کل هنرهای نمایشی با اصناف تئاتر بویژه خانه تئاتر از جمله نکات مثبت کارنامه تئاتر طی دوران مدیریت پنج ساله پارسایی بر سکوی هدایت حوزه هنرهای نمایشی کشور بود.
در کنار این نقاط نسبتا روشن، شعارهای مستمر پارسایی در حمایت از تئاتر استان ها و توسعه و تحقق شعار «تئاتر برای همه»، تحت هیچ شرایطی محقق نشد و اداره کل هنرهای نمایشی در این دوران کمترین توجه را به نمایش استانی و تولیدات شهرستانی داشت هر چند که بودجه این هنر در سال های ابتدایی دولت نهم نیز نمی توانست به شکل مطلوب پاسخگوی نیاز همه خانواده تئاتر در کل کشور باشد.

** مدیریت مسافرآستانه و کارنامه ای که قابل دفاع نبود
با کنار رفتن پارسایی و حضور «حسین مسافرآستانه» در جایگاه نخست مدیریت اجرایی تئاتر کشور، بار دیگر شاهد حضور یک تئاتری در این عرصه بودیم، اما محافظه کاری بیش از حد وی در کنار موج اعتراضات مکرر هنرمندان مبنی بر رعایت نکردن قرارداد تیپ و ایستادگی معاونت امور هنری و تاکید آنها بر پرداخت دستمزد هنرمندان تئاتر بر اساس شیوه نامه جدید پرداخت که مورد موافقت اصناف تئاتر قرار نگرفت و البته این امر تا به امروز نیز ادامه داشته است، نتوانست دوران درخشانی را برای مسافرآستانه در این مرکز به همراه داشته باشد.
اعمال برخی رویکردها، عملکرد این مدیر موفق در بنیاد روایت را در اداره کل هنرهای نمایشی به تاریکی کشاند و همین مسایل سبب استعفای مسافرآستانه از مدیریت این اداره کل شد.
خروج مسافرآستانه از مدیریت اداره کل هنرهای نمایشی مصادف شد با انتخاب «محمدعلی دشتگلی شهنی» به عنوان سرپرست موقت این اداره کل آن هم در آستانه برگزاری جشنواره سی ام تئاتر فجر و همین خلاء مدیریتی ضربه سنگینی بر پیکره این رخداد بین المللی به عنوان بزرگترین جشنواره تئاتری کشور وارد ساخت.
هر چند مسوولان به هیچوجه این انتقاد را نپذیرفتند اما عدم پذیرش هدایت جشنواره سی ویکم توسط رحمت امینی به عنوان سکان دار این دوره و یکی از منتقدان تغییر مکرر دبیران جشنواره های نمایشی کشور، نشان دهنده این بود که خلاء مدیریتی و حضور سرپرست موقت نمی تواند پاسخگوی مطالبات هنرمندان نمایش در سراسر کشور و تجلی تولیدات آنها یعنی جشنواره بین المللی تئاتر فجر باشد.

** «قادر آشنا» آماده درو کردن محصول شش سال مجاهدت در حوزه تئاتر
اما حضور «قادر آشنا» که پیش از حضورش در سمت مدیر جدید اداره کل هنرهای نمایشی، مدیر کل فرهنگ و ارشاد استان البرز بود، در حقیقت مصادف شد با آغاز ثمر دهی و درو محصولات مزرعه تئاتر کشور که طی شش سال قبل (چهار سال دولت نهم و دو سال نخست دولت دهم) با فراز و فرودهای مختلف، زمین آن شخم خورده بود و بذرهای متعددی در آن کاشته و مورد آبیاری و نظارت قرار گرفته بود.
ضعیف بودن حافظه شفاهی و تاریخی ما باعث شد تا تمامی توفیقات تئاتر طی دو سال اخیر را تنها و تنها به پای قادر آشنا آخرین مدیر اداره کل هنرهای نمایشی دولت دهم بنویسیم و این در حالیست که به بار نشستن طرح های مختلف در حوزه توجه و ارتقای تئاتر استانی، ساخت و توسعه مکان های نمایشی در قالب مجموعه تئاترشهر استان ها، شناسنامه دار کردن فعالیت های گروه های نمایشی سراسر کشور در قالب طرح استقرار گروه های نمایشی، توسعه اجرای های عمومی و فراگیر کردن تئاتر با واسطه هایی چون تئاتر سیار و افزایش جشنواره های نمایش خیابانی و همه و همه اتفاقاتی بود که گام های نخستین آنها برای تحقق و به بار نشستن، نیازمند صرف زمان بود که در دوران دو ساله آخر دولت دهم و هنگامه حضور قادر آشنا در راس امور اجرایی تئاتر کشور، تمامی آنها به بار نشست.
البته پیگیری ها، صداقت و شجاعت قادر آشنا در کنار زدن برخی پرده ها و شفاف سازی در زمینه بودجه تئاتر و مصرف آنها توسط هنرمندانی که در راس منتقدان فعالیت های اداره کل هنرهای نمایشی قرار دارند و همچنین کنار گذاشتن نام ها و توجه به تولید عمومی آثار نمایشی در سراسر کشور و بویژه جوانان از جمله اقداماتی بود که با جدیت و استمرار انجام آنها توسط آشنا به بار نشست و پر بیراه نیست اگر مدعی باشیم با عدم حضور وی و استمرار سرپرستی موقت این اداره کل، شاید هیچکدام از این توفیقات در دولت دهم بر گیسوان تئاتر کشور چون گلی درخشان و دیدنی نمی نشست.

** ارتقای بودجه تئاتر از یک به هشت میلیارد تومان در دولت نهم و سال نخست دولت دهم
همانطور که پیشتر شرح آن رفت، در آغاز دولت نهم بودجه تئاتر چیزی نزدیک به یک میلیارد تومان بود و این بودجه در آن روزگار هر چند با تمام سختی ها، پاسخگوی نیاز هنرمندان تهرانی و برگزاری جشنواره های متعدد بود، اما نمی توانست برای تحقق شعار «تئاتر برای همه» در تمام کشور کافی باشد و بر همین اساس یکی از اصلی ترین چالش های حسین پارسایی به عنوان نخستین مدیر دولت نهم در حوزه تئاتر بر این نکته استوار بود که تا حد امکان این بودجه را ارتقا دهد.
تبدیل مرکز هنرهای نمایشی به اداره کل هنرهای نمایشی از جمله اقدامات مثبت پارسایی بود، هر چند در این زمینه جامعه صنفی هنرمندان تئاتر(خانه تئاتر) بر به رسمیت شناخته شدن فعالیت هنرمندان تئاتر به عنوان یک شغل، مهمترین مطالبه این جمع از این مدیر بود که وی حاضر شد تحقق نیافتن امتیاز را در سایه ارتقای بودجه این هنر بدهد و موج انتقادات را به سمت خود جذب کند و با درایت خاص بعد از تجمیع انتقادها، توپ این مشکلات را در زمین شورای عالی انقلاب فرهنگی و مجلس شورای اسلامی انداخت.
پارسایی با جذب بودجه نه تنها رونق خاصی به فرآیند دستمزد هنرمندان در قالب قرارداد تیپ داد که برای نخستین بار فضای حرفه ای را بر روح تئاتر کشور حاکم کرد و هنرمندان در دوران مدیریت وی، کمترین نارضایتی را از قراردادها، دستمزدها وزمان دریافت مطالبات مادی خود از اداره کل هنرهای نمایشی داشتند.
همین افزایش بودجه باعث شد تا سیل آثار خارجی مدعو به جشنواره های بین المللی تئاتری کشور نیز با رشد قابل ملاحظه ای مواجه شود که در سایه حضور گروه های بین المللی و تزریق نگاه تجربی گرایانه آنها، تئاتر ایران بعد از پشت سر گذاشتن و تکرار دوران کلاسیک خود، با حضور جوانان وارد یک رنسانس هنری شد که ثمره آن با تولید آثار خلاقانه، حضور جوانان تئاتری در عرصه های بین المللی و درخشش آنها باعث شد تا مدیریت تئاتر در پایان دوره پنج ساله پارسایی بر این مسند با کارنامه مطلوبی مواجه شود.
اما رفتن پارسایی و حضور حسین مسافرآستانه مصادف شد با تغییر مدیریت در بدنه معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و ارزشاد اسلامی و مدیر جدید به هیچوجه قوانین قبلی را برنمی تافت و با نادیده گرفتن قرارداد تیپ و جایگزین کردن شیوه نامه جدید پرداخت، نوع نگاه به تنظیم قراردادهای تئاتری را تغییر داد.
این تغییر روش به هیچوجه به مذاق فعالان تئاتری خوش نیامد و موج اعتراضات بر مدیریت حسین مسافرآستانه آغاز شد؛ هر چند با یک نگاه منصفانه می توان مدعی بود که این شیوه نامه جدید با وجود نادیده گرفتن مساله ارتقای مسایل مادی برای برخی گرایش های فعالان تئاتری در سایر بخش ها چون نویسندگی، بازیگری و کارگردانی تفاوتی با قرارداد تیپ نداشت و البته در این میان دست گروه ها را برای جذب سرمایه باز می گذاشت تا آرام آرام شاهد دوران گذار تئاتر صد در صد دولتی کشور به سمت موج شکل گرفته تئاتر خصوصی باشیم.
وابستگی شدید هنرمندان به بودجه دولتی و تلاش نکردن آنها برای ارتقای کیفی آثار، از جمله نقاط آسیب هنر نمایشی طی بیست و چند سال گذشته انقلاب شکوهمند اسلامی بود و «حمید شاه آبادی» در راس معاونت امور هنری با هدف تولید کیفی، توجه به جوانان و تئاتر شهرستان ها، سعی در بر هم زدن این موازنه نا برابر در حوزه تزریق بودجه تئاتر داشت.
این دوران گذار در بدنه مدیریت مالی تئاتر هر چند با دلخوری بخشی از هنرمندان تئاتر مواجه شد، اما استقبال جوانان را به همراه داشت و هوای جریان تولیدات تئاتری کشور را کاملا تغییر داد.
موج جوانان خلاق و تحصیلکرده در بدنه تولیدات، نوید تزریق نیروی جدید و جانشین پیشکسوتان را می داد و از سوی دیگر این هنرمندان که بیشتر بدنبال اجرای عمومی و مطرح کردن خود بودند، کمتر به مسایل مالی توجه داشتند و همین بودجه باقی مانده در دستان شاه آبادی شرایط حمایت از تئاتر استان ها را فراهم آورد.
حاصل این درایت و ایستادن در برابر خشم پیشکسوتان، به درخشش تئاتر استانی، توسعه تولیدات واجرای عمومی مستمر تئاتر در سراسر کشور و درخشش این گروه ها در جشنواره های سی و سی ویکم تئاتر فجر منجر شد.

«قادر آشنا» به عنوان سومین مدیر اداره کل هنرهای نمایشی با پیگیری ها مجدانه و در کنار درو کردن کاشته های دو مدیر قبلی در دولت نهم و دهم در این مسند، توانست در سایه تحقق شعار عدالت محوری، توسعه همه جانبه کمی و کیفی تئاتر استانی و شهرستانی را در کشور به عنوان مهمترین دستاورد دولت دهم رقم بزند.
«حسین پارسایی»، «حسین مسافرآستانه» و قادر آشنا سه مدیری بودند که طی هشت سال توانستند بر مسند اداره کل هنرهای نمایشی معاونت امور هنری ارشاد به عنوان تنها بازوی قانونگذار و اجرایی در کشور تکیه بزنند و در این میان سومین مدیر – قادر آشنا – در کنار ممیزه هایی چون پیگیری های مجدانه، انتقاد پذیری، عمل گرایی و پاسخگو بودن، توانست در کنار درو کاشته های دو مدیر قبلی خود در دولت های نهم و دو سال ابتدایی دولت دهم، سهم بسزایی در تحقق شعار توسعه تئاتر از بعد سخت افزاری ونرم افزاری در تمامی کشور با توجه به توزیع عادلانه ثروت و دارایی(بودجه) این هنر از خود به جای بگذارد.
دولت دهم در سایه شعار «عدالت محوری»، مهمترین فعالیت های خود در تمامی بخش ها از جمله مباحث فرهنگی را بر رفع محرومیت ها در مناطق محروم کشور استوار کرد و در این میان اداره کل هنرهای نمایشی نیز با سه طرح ماندگار «استقرار گروه های نمایشی»، «ساخت مجموعه های تئاترشهر در استان ها» و برگزاری جشنواره های استانی و منطقه ای با شیوه ای متمرکز، توانست گامی بلند را در راستای تزریق بودجه محدود تئاتر به تمامی فعالان این عرصه در کشور و به گردش درآوردن چرخ تولیدات و اجراهای عمومی نمایش در شهرستان ها و استان های ایران بردارد.

** راه اندازی کانون «نمایش های سیار» با هدف بردن تئاتر به میان مردم
«حمید شاه آبادی» به عنوان معاون امور هنری وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی از سال ۱۳۹۰ با تهیه امکانات اولیه، زمینه راه اندازی طرح کانون «نمایش های سیار» را با تهیه یک دستگاه کامیونت و استقرار یک صحنه نمایشی پرتابل (قابل حمل) در پشت آن فراهم ساخت و مقرر شد تا در صورت تهیه بودجه، تعداد این ماشین های اجرای نمایش از یک دستگاه به چهار دستگاه در پایان دولت دهم ارتقا یابد که مشکلات اقتصادی موجود در سال ۱۳۹۱ مانع محقق شدن این امر شد.
اما در این میان حضور گسترده این کامیونت در جشنواره هایی همچون کودک ونوجوان، صاحبدلان و تئاتر فجر، حضور در استان های زلزله زده آذربایجان غربی و جنوب کشور و اجرای آثار برای کودکان ونوجوانان جهت بازیابی روحیه، تنها بخشی از کارنامه موفق همان یک دستگاه کامیونت بود که در صورت فراهم شدم امکانات و افزایش آن می توانست تاثیراتی دو چندان در فراگیر کردن نمایش میان عموم افراد کشور داشته باشد.
البته از حضور این دستگاه کامیونت در جشنواره های قرآنی معاونت امور هنری و سازمان مساجد وزارت ارشاد و اجرای آثار با هدف انتقال پیام این رویدادها از طریق زبان نمایش نیز نمی توان به سادگی گذشت.
یکی از انتقاداتی که طی چند سال اخیر بر بدنه اجراهای عمومی نمایش در کشور مطرح شد، مساله بسته بودن سالن ها و تماشاخانه ها در ایام تعطیلات نوروز بود که در نوروزی سال ۱۳۹۲ با درایت مسوولان و متولیان امر نمایش، کانون نمایش های سیار مرکز هنرهای نمایشی، جریان اجراهای عمومی در پایتخت به هیچوجه دچار خلل نشد و این کانون با حرکت در نقاط مختلف پایتخت علاوه بر اجرای عمومی نمایش تلاش می کرد تا عموم مردم تهران را با این هنر آشنا کند و از سوی دیگر با انتخاب نمایش های موضوعی نوروزی لحظات خوش و خاطره انگیزی را برای آنها رقم زند.

** تحقق اغلب شعارهای مدیر جدید
قادر آشنا در مراسم معارفه و در نخستین سخنرانی خود بر تلاش جهت توزیع عادلانه بودجه تئاتر کشور میان عموم هنرمندان تاکید کرد و با این مساله که نیمی از بودجه مرکز هنرهای نمایشی به فعالیت جشنواره ای و حمایت از تولیدات نمایشی شهرستان های کشور تعلق خواهد گرفت، اغلب هنرمندان تئاتری در پایتخت را متعجب کرد.
این گفته ها و تاکید دوباره بر آنها در مراسم افتتاح خانه شماره دو نمایش که با هدف توسعه زیرساخت های نمایشی پایتخت و بحث تمرکز زدایی از تالارهای نمایشی در مرکز شهر به وقوع پیوست، این واهمه را بین هنرمندان تهرانی بوجود آورد که به دلیل پایین بودن سطح دانش کمی و کیفی نمایش در شهرستان ها، صرف نیمی از بودجه محدود تئاتر نه تنها مفید نخواهد بود که حیات تئاتر در تهران به عنوان قلب تپنده این هنر را با مخاطراتی مواجه خواهد ساخت.
اما این تفکر در سایه تلاش قادر آشنا و حمید شاه آبادی با برگزاری جشن استقرار گروه های نمایشی کشور که با حضور بیش از ۷۰۰ گروه نمایشی از سراسر کشور در تالار وحدت برگزار شد، مجالی برای خودنمایی پیدا نکرد.
سیدمحمد حسینی وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در مراسم نخستین جشن استقرار گروه های نمایشی بر توزیع عادلانه ثروت محدود تئاتر میان عموم هنرمندان تاکید کرد و قول داد تا تمام تلاش خود را به کار بندد تا بودجه این هنر را افزایش دهد و همچنین از هنرمندان نمایش شهرستانی خواست که با تولید کیفی ترین و فاخرترین آثار، زمینه را برای رضایت عموم مردم و مسوولان فراهم کنند تا بستر فراهم آوری شرایط برای افزایش بودجه تئاتر با سرعت و شتاب بیشتری کار خود را آغاز کند.

** اردیبهشت تئاتر ایران فصلی برای شکوفایی تئاتر
سراسر کشور مطابق رسم چند سال اخیر به بهانه هفته بزرگداشت تئاتر در کشور شاهد برگزاری پنجمین جشن اردیبهشت تئاتر بود؛ جشنی که این بار با یک تفاوت بزرگ کار خود را آغاز کرد.
در این دوره مدیر مرکز هنرهای نمایشی و معاون امور هنری وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در اغلب شهرستان های میزبان جشن پنجم اردیبهشت تئاتر حاضر می شدند و از عزم جدی دولت، وزارت ارشاد و مرکز هنرهای نمایشی برای حمایت از تئاتر شهرستان ها به شکل علمی و عملی سخن می گفتند.
و همین حضور و دلگرمی مسوولان، باعث ایجاد اتحاد و همبستگی میان هنرمندان شهرستانی شد تا با تمام تلاش خود برای تولید کیفی ترین آثار نمایشی تلاش کنند، تلاشی که ثمره آنها را با درخشش این گروه ها در جشنواره های استانی، منطقه ای و البته تئاتر فجر شاهد بودیم.
اصلاح و تقویت دفتر هماهنگی امور شهرستان ها، تاسیس دفتر اداری مالی مرکز هنرهای نمایشی و برنامه ریزی برای فعالیت شورای حمایت از تولیدات آثار حرفه ای نمایش از دیگر اقدامات مثبت و سازنده مدیران و متولیان امر تئاتر در کشور بود.
هر چند فعالیت شورای حمایت از سال گذشته و با تصویب شیوه نامه حمایتی در برابر قرارداد تیپ رسما کار خود را آغاز کرده بود، اما با اصلاح قوانین و نحوه پرداخت منابع مالی به هنرمندان تئاتر جهت تولید آثار نمایشی، شاهد کم شدن انتقاد هنرمندان و همسو شدن آنها با جریان جدید نحوه حمایت از تئاتر در کشور بودیم و همین مساله هنرمندان تئاتر در تهران را نیز بر آن داشت تا با تمام توان دست به تولید کیفی ترین آثار نمایشی بزنند تا در جریان رقابت با دیگر هنرمندان از کاروان تولیدات نمایشی کشور که با شتاب بالایی به ویژه در شهرستان ها کار خود ر آغاز کرده بود، جا نمانند.

** برگزاری مستمر جشنواره های استانی و درخشش آثار شهرستانی
آغاز به کار جشنواره های استانی در سراسر کشور، با اتفاقات مثبت فراوانی طی دو سال آخر دولت دهم همراه بود.
حضور داوران، هنرمندان و اعضای کانون ملی منتقدان تئاتر کشور جهت نقد و بررسی این آثار و بازتاب کیفیت بالای آثار نمایشی نشان دهنده تلاش و همت مضاعف هنرمندان شهرستانی برای اثبات توانمندی های خود بود و همین مساله آرام آرام هنرمندان تهرانی را نیز که اغلب به عنوان داوران این جشنواره به تماشای آثار شهرستانی نشسته بودند را بر آن داشت تا اذعان کنند که با رشد و جهش بالایی در تئاتر استانی کشور مواجه بودند.
انتخاب دشوار آثار محدود از جشنواره استانی برای معرفی به جشنواره منطقه ای که امسال در پنج منطقه برگزار شد، بار دیگر معاون امور هنری و مدیر مرکز هنرهای نمایشی را بر آن داشت تا با تاکید مجدد بر نحوه عادلانه توزیع دارایی ها و بودجه تئاتر در سراسر کشور انرژی مضاعفی را به هنرمندان نمایش کشور انتقال دهند و همین مساله زمینه انتخاب ۱۳ اثر نمایش از شهرستان ها در جشنواره مناطق برای حضور در سی ویکمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر را فراهم ساخت.

** ثبت نخستین جشنواره بین المللی ایرانی در تقویم جهانی رویدادهای تئاتری
ثبت جهانی جشنواره تئاتر کودک ونوجوان همدان در تقویم رخدادهای تئاتری جهان این امکان را فراهم آورد تا تئاتر کودک ونوجوان ایران، پا به پای تئاتر بزرگسال بواسطه جشنواره هایی چون فجر و مریوان بتواند خود را بیش از پیش در جهان مطرح کند و درخشش گروه های نمایشی کودک ونوجوان، عروسکی و خیابانی اعزام شده به جشنواره های جهانی و موفقیت آنها مهر محکمی بر اثبات توانمندی های هنرمندان تئاتر ایران به شمار می رفت.

** راه اندازی دفتر تئاتر در خانه
از دیگر اقدامات معاونت امور هنری وزارت فرهنگ و اراشد اسلامی در دولت دهم راه اندازی دفتر «تئاتر در خانه» با هدف توسعه و معرفی همه جانبه تئاتر در کشور با شعار فراگیر کردن هنر نمایش ملی در ایران اسلامی بود.
در همین راستا مقرر شد تا آثاری که با شاخصه های مطرح چون توجه به هویت ملی و ایرانی، بازتاب واقعی و اثر گذار مبانی دینی و معرفتی و منطبق با فرهنگ عمومی جاری در کشور و میان اقوام مختلف هم راستا باشند، به شکل حرفه ای ضبط و در شبکه نمایش خانگی به عنوان محصولات نمایشی به شکل سراسری توزیع شوند.
نخستین گام ها در این زمینه با جدیت برداشته شد و توزیع دو سری اول فیلم ها برخی آسیب ها و ضعف ها را برای مدیران آشکار ساخت که مسوولان تصمیم گرفتند با برطرف ساختن این امر در گام دوم بهره برداری از این طرح با جامعه هدف بیتشتری و نگاه کشوری به تهیه، تکثیر و توزیع آثار نمایشی در قالب شبکه نمایش خانگی بپردازند.

** جشنواره سی ویکم تئاتر فجر، فراز و فرودها و نقطه عطف بزرگ آن
شروع طلایی و رشد راضی کننده هنر نمایش طی سال ۱۳۹۱ هنرمندان کشور را هر روز بیشتر از روز گذشته چشم انتظار آغاز بزرگترین رخداد نمایشی کشور، یعنی جشنواره سی ویکم تئاتر فجر می کرد، جشنواره ای که با دبیری سعید کشن فلاح از چهره های ممتاز دانشگاهی و مدیریتی کشور ناخودآگاه انتظارها را برای خود بالاتر نیز برد.
از سوی دیگر حضور مستمر وزیر فرهنگ و ارشاد اسلامی در دبیرخانه این رویداد و نظارت مسقیم وی بر پیشبرد کارهای این جشنواره و تزریق کمک های مالی جهت کمبود منابع ریالی و ارزی برای برگزاری هر چه باشکوه تر این رخداد در دو حوزه نمایش های داخلی و بین المللی نوید این را می داد تا این بار شاهد برگزاری جشنواره تئاتر فجر هم شان و اندازه نام و اعتنبار آن در کشور باشیم که متاسفانه این مهم بویژه در بخش بین الملل و کیفیت مدیریت آن نتوانست جامعه هنرمندان را راضی کند.
و بار دیگر تنها درخشش نمایش های شهرستانی تا حدی بود که حتی اغلب هنرمندان حضور این نمایش ها را برگ زرین این جشنواره می دانستند و خوشحال بودند که تلاش های مستمر مدیران در امر ارتقای کیفی آثار هنرمندان شهرستانی توانسته در بهترین بزنگاه خود یعنی تئاتر فجر پاسخ گویی مطلوبی داشته باشد.
یکی از مهمترین و درخشان ترین اتفاقات حوزه تئاتر و بویژه جشنواره بین المللی تئاتر فجر حضور رییس جمهوری ایران اسلامی در مراسم اختتامیه این جشنواره بود.
از بدو برگزاری این جشنواره تئاتری این نخستین بار بود که تئاتر فجر میزبان یکی از روسای جمهور کشور بود و دکتر احمدی نژاد در این مراسم علاوه بر اهدای نشان درجه یک فرهنگ به محمدعلی کشاورز و داود رشیدی، از مسوولان و متولیان تئاتر خواست تا اعتمادشان به هنرمندان تئاتر ر افزایش دهند و قول داد تا تمام تلاش خود و اعضای هیات دولت را به کار گیرد تا بودجه تئاتر کشور در ارائه بودجه سرانه کشور در امر فرهنگ ارتقا پیدا کند.
اما اتفاق مهم بعد از برگزاری این جشنواره، برگزاری نشست آسیب شناسی سی ویکمین جشنواره بین المللی تئاتر فجر با حضور قادر آشنا مدیر مرکز هنرهای نمایشی و پیمان شریعتی دبیر اجرایی این رخداد بود.
جالب آنکه در این نشست نیز بار دیگر شاهد غیبت سعید کشن فلاح به عنوان مهمترین سکان دار این جشنواره بودیم و در مقابل اسماعیل عالی زاد دبیر سی ودومین جشنواره بین المللی تئاتر فجر برای ارائه چشم اندازهای این رویداد در دور آتی در مراسم حاضر بود.
در این نشست قادر آشنا خود به بیان تمامی نقاط ضعف و قوت جشنواره پرداخت و همین مساله تا حدودی جو نه چندان مثبت به وجود آمده بین هنرمندان و اصحاب رسانه بعد از برگزاری این جشنواره را تلطیف کرد و عالی زاد نیز با بیان آنکه برای برگزاری جشنواره سی ودوم با قدرت هر چه تمام تر در حال انجام امور است و خبر داد که دبیرخانه این جشنواره فعالیت خود را آغاز کرده است تا در برگزاری این رخداد در گام سی ودوم شاهد نواقص و آسیب های دوره های قبلی نباشیم.
از دیگر اتفاقات نه چندان خوشایند حوزه نمایش بسته شدن خانه نمایش شماره دو بود که در ابتدای سال جاری با اهداف بزرگی چون تمرکز زدایی از سالن های نمایشی در مرکز شهر و کمک به توسعه زیرساخت های فضاهای نمایشی تاسیس شده بود.
این محل به دلیل استیجاری بودن و عدم دریافت مدارک لازم جهت تغییر کاربری توسط شهرداری پلمپ شد و مسوولان قول مساعد دادند تا محل جدیدی را برای احداث و راه اندازی مجدد این خانه نمایش مهیا کنند.